Helena Bogaerts: Project Engineer
De 25-jarige Helena Bogaerts werkt als Project Engineer bij Cegelec, binnen de perimeter Fire Solutions. Ze ontwerpt en berekent sprinklersystemen en werkt hierbij voornamelijk 3D-modellen van sprinklerleidingen uit. Samen met de Project Manager volgt ze projecten op, staat ze in contact met de klant en bezoekt ze de werf om de plannen aan de praktijk te toetsen.
“Tussen de generatie van mijn mama en de mijne is de bouwsector gelukkig sterk geëvolueerd.”
- Naam: Helena Bogaerts
- Leeftijd: 25
- Studies: Master in de Industriële Wetenschappen: Bouwkunde (UGent)
- Functie: Project Engineer
- Hobby’s: Accordeon en viool spelen, haken, breien en borduren
Wat maakt de combinatie van kantoorwerk en
werfopvolging voor jou zo interessant?
Helena: Ik vind het interessant om technisch inhoudelijk bezig te zijn op kantoor, maar tegelijk ook voeling te houden met wat er op de werf gebeurt. Voor mij zit de meerwaarde net in die wisselwerking. Ik wil niet alleen een systeem uittekenen of berekenen, maar ook begrijpen hoe het er in de praktijk uitziet en hoe het effectief wordt uitgevoerd. Tijdens de werfvergadering zie ik hoe alles samenkomt op het terrein. We krijgen soms ontwerpen van studiebureaus die op papier logisch lijken, maar die op de werf niet goed uitvoerbaar zijn. Het is net interessant om dan samen met de techniekers mee na te denken over hoe iets efficiënter of slimmer kan. Net die combinatie zocht ik: niet elke dag op de werf, maar ook niet alleen achter een scherm. Zo blijft mijn werk afwisselend, concreet en inhoudelijk sterk.
Je hebt zelf ook bij een studiebureau gewerkt.
Hoe heeft die ervaring jouw blik op projecten veranderd?
Helena: Vanuit een studiebureau ben je in de eerste plaats bezig met berekeningen en met wat technisch klopt op papier. Dat is natuurlijk belangrijk, maar intussen weet ik ook hoe groot het verschil kan zijn tussen een goed ontwerp in theorie en een goed ontwerp in uitvoering. Doordat ik nu dichter bij de praktijk sta, kijk ik veel breder naar een project dan vroeger. Ik stel mezelf vandaag andere vragen. Niet alleen: klopt dit technisch? Maar ook: hoe wordt dit effectief opgebouwd? Waar kunnen problemen ontstaan? Hoe kan je een ontwerp zo uitwerken dat het ook echt werkt voor de mensen die ermee aan de slag moeten? Dat maakt mijn blik veel completer.
Jouw mama werkt ook in de bouwsector. Heeft dat jouw kijk op deze wereld beïnvloed?
Helena: Mijn ouders zijn allebei ingenieur en gaven me mee dat zo’n diploma veel deuren opent. Op je achttiende weet je vaak nog niet exact wat je later wilt doen, en net daarom sprak die brede basis me aan. Mijn mama werkt bovendien zelf als Project Engineer in de bouw, dus ik heb die sector nooit als iets onbereikbaars gezien. Gelukkig hebben haar verhalen mij wel snel doen beseffen hoe sterk de sector veranderd is. Toen zij in het begin op een werf kwam, werd daar met meer verbazing op gereageerd en minder vanzelfsprekend geluisterd. Als ik dat vergelijk met wat ik vandaag zelf ervaar, dan ben ik vooral blij dat die evolutie er is. Ik heb tot nu toe nog niet meegemaakt dat ik als vrouw anders behandeld word in de bouwsector. Wat volgens mij belangrijk blijft, is dat er waardering is voor verschillende manieren van werken. Er ligt nog vaak veel nadruk op mondig zijn en sterk overkomen, terwijl er ook meer ruimte mag zijn voor mensen die rustig blijven, overzicht brengen en luisteren. Net die verschillende perspectieven leiden vaak tot de beste oplossingen. Mijn advies aan meisjes en jonge vrouwen is dan ook simpel: als een technische richting je interesseert, laat je dan niet afschrikken. Volg jouw passie en vertrouw op jezelf.
