Monique De Knikker: Project Manager
De 60-jarige Monique De Knikker werkt als Project Manager branddetectie bij Cegelec. Bij projecten zorgt ze ervoor dat de brandmeldinstallatie aan de eisen voldoet, binnen het voorziene budget, op schema en volgens de regels.
“Mijn job bevalt me heel erg, en ik
zie niet in waarom vrouwen dit soort
werk niet zouden kunnen doen.”
- Naam: Monique De Knikker
- Leeftijd: 60
- Studies: Technicus Sterkstroom Installaties (De Gildevaart), Projecteringsdeskundige Brandmeldinstallaties (VEBON)
- Functie: Project Manager
- Hobby’s: Koken
Je zit al lang in de technische wereld. Hoe ben je erin gerold?
Monique: Op mijn vijftiende ben ik gestopt met school. Kort daarna stelde ik samen met een vriend spontaan voor om de elektriciteit te installeren bij vrienden die hun woning aan het verbouwen waren. Die ervaring bleek een keerpunt. Wat begon als een ingeving, maakte mij duidelijk hoe graag ik dit werk doe en hoe veelzijdig het is. Precies daardoor koos ik er bewust voor om het leerlingwezen te volgen. Dat betekende leren combineren met werken: één dag per week naar school en de rest van de tijd meedraaien als elektromonteur op de werf of in praktijkgerichte werkplaatsen. Via dat traject behaalde ik verschillende certificaten in sterkstroominstallaties en bouwde ik een sterke technische expertise op. Na bijna twintig jaar ervaring in de elektrotechniek heb ik mij verder gespecialiseerd in brandbeveiliging. Vandaag haal ik veel voldoening uit de combinatie van techniek, uitvoering en verantwoordelijkheid. Ik bewaak het budget en de planning, maar ben ook graag aanwezig op de werf om projecten van dichtbij te volgen. Die afwisseling maakt mijn job boeiend en bevestigt voor mij elke dag opnieuw: mijn job bevalt me heel erg, en ik zie niet in waarom vrouwen dit soort werk niet zouden kunnen doen.
Kan er volgens jou nog meer gedaan worden om technische beroepen inclusiever te maken?
Monique: Er kan zeker nog meer gebeuren om technische beroepen inclusiever te maken, vooral door hier al van jongs af aan aandacht voor te hebben. Hoe vroeger je kinderen in contact brengt met techniek, hoe vanzelfsprekender het wordt dat dit een mogelijke richting is, ongeacht gender. Ik heb zelf gezien dat het anders kan. Zo heb ik aan een project gewerkt met een Spaanse opdrachtgever voor de nieuwbouw van een bio-ethanol-dieselfabriek in de Botlek in Rotterdam. Die opdrachtgever bracht ook een groot deel van zijn eigen team mee naar de werf. Wat ik daarbij opmerkte, was dat ongeveer de helft van dat Spaanse team uit vrouwen bestond. Ze keken er zelf van op dat er op Nederlandse werven veel minder vrouwen aanwezig waren, omdat dat totaal niet strookte met wat zij gewoon waren. Opvallend genoeg bleek die balans dus mogelijk in een land dat vaak met een machocultuur wordt geassocieerd. Dat toont aan dat inclusie geen uitzondering hoeft te zijn, maar het resultaat van bewuste keuzes.
Welk advies zou je geven aan vrouwen in technische beroepen of die twijfelen om de stap te zetten?
Monique: Blijf in jezelf geloven, ook als je soms onzeker bent of andere mensen aan je twijfelen. Wat mij heeft geholpen, is om me te blijven focussen op mijn werk en op waarom ik dit zo graag doe. Je hoeft jezelf niet voortdurend te bewijzen door harder te roepen of iemand anders te worden dan je bent. Door professioneel te blijven, jouw kennis te gebruiken en jouw verantwoordelijkheid te nemen, verdien je vanzelf respect. Twijfel mag er zijn, maar laat die je niet tegenhouden. Als techniek je interesseert, dan hoor je daar thuis. Volg je passie, blijf dicht bij jezelf en vertrouw erop dat je meer in je mars hebt dan je misschien zelf denkt.
